در شکافت خودبخودی، اتم به جای آزاد کردن ذرات آلفا و بتا شکسته میشود. اتم سنگینی همانند فرمیوم 256، در 97% واپاشی های خود، دچار شکافت خودبه خودی میشود و به دو اتم سبکتر، یک زنون 140 و یک پالادیوم 112 و چهار ذره نوترون و مقداری انرژی تبدیل میشود. نوترونهای آزاد شده توسط اتم های دیگر جذب شده و برهمکنشی هسته ای را مانند واپاشی یا شکافت موجب میشوند؛ البته ممکن است همانند توپ های بیلیارد به اتم های دیگر برخورد کرده و آنها را برانگیخته کنند تا پرتوهای گاما بتابانند.