اعداد اصلي
مصريان از سيستم ده دهي براي شمارش استفاده مي کردند . اين هم اعداد اصلي
مورد استفاده آنها :
در هنگام نوشتن يک عدد ، علايم داراي ارزش مکاني بالاتر قبل از علايم داراي
ارزش کمتر قرار مي گرفتند . براي رسيدن به عدد دلخواه هر نشانه تا 9 بار تکرار
مي شد. اعداد اصلي را پشت اسم به شکل مفرد مي نوشتند.
تاريخ و زمان
سيستم زمان مصري:
مصريان از سيستم هاي تقويمي متعددي استفاده مي کردند که همه بر پايه درصد
اجرام سماوي قرار داشت مانند تقويم شمسي ، تقويم قمري ، تقويمي بر مبناي شعراي
يماني
سال مصري به 12 ماه تقسيم مي شد که هر کدام 30 روز بودند. علاوه بر آن در
پايان هر سال 5 روز به نام " روزهاي اضافي " وجود داشت و هر چهار سال يکبار يک
روز هم به سال اضافه مي شد . سال مصري 3 فصل داشت که نامهايشان به فعاليتهاي
کشاورزي مربوط بود . فصل طغيان ( آفت ) تابستان ( اسجمو) و زمستان ( پرت) که
هر کدام چهار ماه داشتند.
نحوه نوشتن تاريخ
از پادشاهي ميانه رسم شد که شروع تاريخ با شروع پادشاهي يک شاه همراه باشد .
بنابراين با شروع هر سلطنت شمارش از نو شروع مي شد . نشانه اين کار اين علامت
است :
بعد از اين علامت ، ماه ، فصل و روز مشخص مي شدند مثلاً:
واژگان
 |