|
|
|||||
|
جنس اسم زبان مصري باستان دو جنس مذکر و مؤنث دراسامي تفاوت قايل مي شود. اسامي مذکر هيچ پسوند مشخصي ندارند و صرفاً از چند حرف بي صدا تشکيل شده اند که ريشه کلمه به حساب مي آيند. کلمات مونث به نشانه ت 
ختم مي شوند . در ترجمه اين
کلمات ضروري است که قبل از ت يک نقطه هم گذاشته شود تا معلوم شود که ت به ريشه
کلمه تعلق ندارد.
• بعضي از نامها به ت ختم مي شوند اما مذکر هستند. يعني ت به ريشه کلمه تعلق
دارد .
• اسامي شهرها ، ايالتهاي مصر و کشورهاي بيگانه از نظر دستوري مؤنث محسوب مي
شوند چه ت داشته باشند و چه نه
جمع يا مفرد بودن اسامي
اسامي جمع را مي توان به روشهاي متعددي نشان داد:
• راه دوم ، 3 بار نوشتن انديشه نگار است:
• راه سوم ، 3 بار نوشتن همه آوا نگارهاي کلمه است:
• راه آخر هم 3 بار تکرار نشانه توضيحي کلمه است:
بسياري اسامي مؤنث به شکل اسم جمع وجود دارند اما مفردي براي آنها وجود ندارد . به آنها " جمع ظاهرتي مي گوييم مانند:
مثني را هم به اشکال متفاوتي نشان مي دهند:
• 2 بار تکرار نشانه توضيحي :
• ترکيبي از 2 حالت بالا
واژگان
|
|||||
| درس اول | درس دوم | درس سوم | درس چهارم | درس ششم | |
