بعضي از آنها معاني انديشه نگارانه هم دارند. مانند اين مثالها :

نشانه هاي توضيحي
بسياري از کلمات مصري قديم با نشانه هاي مشابهي نوشته مي شدند. اما معاني کاملا" متفاوتي دارند. براي درک معاني اين لغات نشانه هاي توضيحي به انتهاي آنها اضافه مي شد که در توضيح معناي کلمه کمک مي کرد. هيروگليف را در نظر بگيريد اگر به آن نشانه مرد را اضافه کنيم کلمه نويسنده به دست مي آيد. همين نشانه با نشانه توضيحي طومار پاپيروس به معني نسخه يا نوشتن است.

اغلب نشانه هاي توضيحي براي مشخص کردن دسته اي عمومي از کلمات به کار مي رود. که جدول زير رايج ترين نشانه هاي توضيحي را خلاصه مي کند:

اين نشانه ها براي ترجمه متون مصري باستان بسيار مفيدند . مصريان اين عادت ناپسند را داشتند که جمله ها يشان را از هم جدا نمي کردند ، کلمات هر جمله هم از هم جدا نيستند.
اما مي دانيم که نشانه هاي توضيحي هميشه  در انتهاي کلمات مي آمدند براي همين امر مي توانيم  درشناسايي اجزاي جمله ازآنها کمک بگيريم.

بگذاريد به عنوان مثال ، جمله هاي زير را بررسي کنيم :

اين جمله از اجزاي زير تشکيل شده است :

1- اين يک فعل به معناي " ترک کردن" است. به نشانه ء توضيحي پاهاي در حال دويدن در انتهاي کلمه توجه کنيد
2- اين کلمه به معناي "اعليحضرت" است که حرف ف در انتهاي آن ضمير ملکي " مال او" را نشان مي دهد.
3- اين يک قيد به معني "در" است
4- کلمه اي به معناي " ارابه" همراه با ضمير ملکي " مال او"
5- اين کلمه يک حرف اضافه است که مي تواند به " از " ترجمه شود.
6- کلمه اي به معناي طلا و نقره
7- کلمه اي به معناي " قلب که باز هم ضمير ملکي دارد.
8- کلمه اي با معناي تحت اللفظي " وسيع ، وسعت". اصطلاح به وسعت قلب را مي توان به " قلب آکنده از شادي" ترجمه کرد.
بنابر اين ترجمه کامل چنين است:
اعليحضرت در ارابه اي از طلا و نقره با قلبي آکنده از شادي رفت.

واژگان

صفحه اصلي