انتقال مولکولها
| ||||
| در سلول، مواد مختلف به دو روش منتقل میشوند: انتقال فعال و انتقال غیر فعال. مولکولهای کوچک مانند اکسیژن، اتانول و دی اکسید کربن میتوانند به آسانی از غشای سلول عبور کنند. اگر غلظت این مولکولها در فضای درون سلول تفاوت زیادی با بیرون داشته باشد، مولکولها از غشاء عبور میکنند و به طرف مقابل میروند تا تفاوت غلظتها کاهش پیدا کند. این فرآیند، همان انتقال غیر فعال است. دلیل این نام گذاری آنست که برای انجام آن انرژی صرف نمی شود. اما برای انتقال مولکولهای بزرگ مانند پروتئین ها، پلی نوکلئوتیدها و پلی ساکاریدها باید از روش دیگری استفاده شود. انتقال این مولکولها نیاز به انرژی دارد و انتقال فعال نامیده میشود. اگر انتقال فعال مواد، آنها را به درون سلول بیاورید، به آن "اندوسیتوز" میگوییم و اگر مواد را از سلول خارج کند، "اگزوسیتوز". | ||||
| ||||
اگزوسیتوز بعضی از مواد به طور مداوم توسط سلول ترشخ میشوند، اما بعضی دیگر فقط گاهی ساخته میشوند. برای کنترل ترشح این مواد، آبدانه های خاصی وجود دارند که با یک سیگنال خارجی تحریک میشوند و مواد درون خود را رها میکنند. این سیگنال، که مثلاً میتواند یک هورمون باشد، روی گیرنده های خاصی در جداره خارجی سلول مینشیند. این کار باعث میشود غلظت یونهای آزاد کلسیم در سلول زیاد شود . افزایش غلظت یون کلسیم، سرعت ترکیب آبدانهها با غشای سلول را بیشتر میکند. به این ترتیب اگزوسیتوز در تسریع میشود و ماده مورد نظر به طور مداوم ترشح خواهد شد. | ||||
| ||||
اگر لازم باشد تا سلول، مولکول خاصی را به طور انتخابی جذب کند، اندوسیتوز با روش دیگری انجام میشود. معمولا گیرنده های خاصی روی غشا وجود دارند که جذب این مواد از طریق آنها صورت میگیرد. اگر دوست دارید تا یک مدلسازی در این مورد ببینید، اینجا کلیک کنید. | ||||
 | ||||
